من و درگير خودت کن تا جهانم زيرو رو شه

 تا سکوت هر شب من با هجومت روبرو شه

 بي هوا بدون مقصد سمت طوفان تو ميرم

 من و درگير خودت کن تا که آرامش بگيرم

 با خيال تو هنوزم مثل هر روز و هميشه

 هر شب حافظه من پر تصوير تو ميشه

 با من غريبگي نکن با من که درگير توام

 چشمات و از من بر ندار من مات تصوير توام

 تو همين جايي هميشه با تو شب شکل يه روياست

 آخرين نقطه دنيا تو جهان من همين جاست

 تو همين جايي و هر روز من به تنهايي دچارم

 من و نزديک خودم کن تا تو رو ياد بيارم

تقدیم به قلب ساده و مهربونت 

دوست دارم گل من

این بار هم تو را می یابم
در هیاهوی یک التهاب ناب که صداقت را معنا می کند
تورا اغاز میکنم
به روی سطر های سپید
تا برگهای دفتر زندگیم ارام ارام از روح ترانه هایت لبریز شوند
باز میگردم به اغاز
به ابتدای نگاهای تو
به اوج احساسهای بی نشان
دوست داشتن تو رمزی برای رهایی از تکرار است
رسیدن به اوج جاودانگی است....